معلم “فقیر ” ثروتمندترین انسان روی زمین است

معلم "فقیر " ثروتمندترین انسان روی زمین است
 
سی سال معلمی حقیر هم به ایستگاه سه دهه آموزگاری معلمین پاکباخته و دلسوزی که قبل از این حکم بازنشستگی شان صادر شد رسید. اما هنوز هم  دریقین عمیق، باور دارم که بفرموده بنیانگذار انقلاب اسلامی امام خمینی(ره) : معلمی شغل انبیاست ...
و بقول دکتر شریعتی: بهترین شغل ها معلمی است وبهترین معلم ها ، معلمین نویسنده هستند.
نمی خواهم از این سال سی ، سرگذشتم را بنویسم زیرا بقول یکی از فلاسفه حتی اگر دقیق وبدون حاشیه هم آنرا بازگوکنم ناخواسته به تعریف وتمجیدی از خود می پردازم که قالبی خودبینانه می گیرد. ... اما حسب تیتر این مطلب می توانم به دستاورد خود که مشابه  کارکرد اجتماعی  سایر همکاران عزیز وارجمندم است اشاراتی گذرا داشته باشم  که چرا خودرا  جزو ثروتمندترین های بشر در سیاره خاکی می دانم؟ ... اول اینکه با دوستان وهمکارانی در این عرصه آشنا شدم که در هر باردیدارشان،  تازه ترین ها را از آنها یاد گرفتم وهرگاه از نگرانی خرد یاکلانی رنج بردم در  همدلی وهمزبانی شان آرام گرفتم ودوم اینکه :  دانش آموزانی در کنار داشتم که  با عنوان محصل آموزشگاه محل کار م  پس ازطی مدتی از ارزشمندترین داشته هایم در زندگی شخصی و چرخه ی جامعه  نقش ها را باز آفر ینی کردند. ... وهمواره بواسطه آفتخارآفرینی شان برخود بالیدم ... در این که هرکدام ارزش ویژه در کارائی و عملکرد اجتماعی خود دارند و از مفاخرشهرم محسوب می شوند شکی نیست...
اما براساس نگاه نقادانه و پرسشگری  که به آن علاقمندم و دوست دارم منش و سبک کارفرزندان خودم در جامعه باشد .  در این راستا بصورتی ویژه کارعزیزانم از نسل فعلی  بعنوان نمونه، یعنی: آقایان؛ کاشف الغطاء یوسفی و مسعود حیدری،  امید محمد زاده، داریوش کنگانی و امید لطیفی و...  سایر همسن وسالانشان و همراهان جوانشان  را در گروه  اتحاد کنگان را می ستایم . که بنظر بنده عظمت کار اینان اگر در مقام مقایسه با کاردر افتتاح فاز 24 پارس جنوبی قرارمی دادند. از نگاهم کار عظیم شان ، ارزشمندتر ووالاتر وبالاتر از  شکوه افتتاح آن پالایشگاه بود. چون هر پالایشگاهی به زمان بهره برداری و ولاجرم پایان منبع ومعدن و ذخیره خود می رسد اما فکر خواستن و تجزیه ی تحلیل  آگاهیها هیچگاه پایانی ندارد  و این انسان است که پالایشگاه را می سازد ونه عکس آن ! و برکات سیر مستقیم آگاهی دهنده این خط فعال، نسل آینده را هم برخوردارمی کند. و براین عقیده  حرکت بسمت پرشدن خلائی که سالها در کنگان زجر و تلخی اش را لمس کرده و از نزدیک نبودش را احساس می کردم . اکنون آرام آرام شکل و قاعده خودش را با همه ی کم وزیادش باز می یابد... درنتیجه این روند می تواند با ساماندهی علمی ومتد فرهنگی هوشمندانه وهدفمندش با تقویت همگرائی  و هم افزائی ها و ترکیب تجارب صاحبان نظر وخرد با حمایت  همه جانبه ی دلسوزان واقعی کنگان ، ظرفیت این را دارد که به دور (از حاشیه و انحراف احتمالی از هدف حقیقی!) بسیاری از موقعیت ها و فرصت های جدید را برای شهروندان خلق نموده و تهدید و چالش های موجود را به حداقل برساند.... و حاصل اینکه مهمترین آرزوهایم  که در کسوت معلمی به آن عشق ورزیده و درراه آن ملامت ها و سرزنش ها و تخریب های بی شماری تحمل کرده ام ولی همچنان برآن اصرار دارم ، همین بوده که  در سی سالگی معلمی به آن دست یافته ام ... بنابراین درعالم وجودی  خویش می توانم این ادعا را داشته باشم که از ثروتمندترین ها در دنیای امروزم ! زیرا که " هرکس آنگونه زندگی می کند که فکرمی کند"
در پایان  از همه ی همکاران ودوستان عزیزی که در آئین تودیع سی سال خدمتم ، بنده را  به انحاء مختلف و بصورت  حضوری و غیر حضوری مورد تفقد ولطف خویش قرار دادند با  زبان  الکن  و قاصر، نهایت تقدیر ، تجلیل و سپاسگزاری بعمل می آورم ...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *