چگونه می توانیم یک فرزند نابغه داشته باشیم؟

            چگونه می توانیم یک  فرزند نابغه داشته باشیم؟
در سال 1971 ، پروفسور جولیان استنلی برنامه ای را برای مطالعه بر کودکان با استعداد در سطح ریاضیات ایجاد کرد. این برنامه طولانی ترین مطالعه فعلی طی 45 سال گذشته بوده که روی کودکان با توانایی های ذهنی درخشان انجام شده است.  این مطالعه بیش از پنج هزار کودک با استعداد را که دنیای ما را شکل داده اند ، تمرکز داشت.
دکتر جاناتان وی ، روانشناس  دانشگاه دوک می گوید: "چه بخواهیم و چه نخواهیم ، این افراد جامعه ما را  مدیریت و کنترل می کنند"  .
این گفته اغراق نیست ، زیرا کودکانی که در آزمون استعداد تحصیلی  ریاضی عالی هستند ، تعداد  زیادی نیستند. آنها نه تنها در ریاضیات تبحر دارند ، بلکه از توانایی های تحلیلی و ذهنی  فوق العاده ای نیز برخوردار هستند ، به این معنی که می توانند مسائل مختلف را شناسایی نموده  حل کرده و غربال کنند.
 دکتر دینل کاتینگ ، روانشناس دانشگاه هاپکینز توضیح می دهد: "اولین شگفتی بزرگ تعداد نوجوانانی بود که توانستند مسائل ریاضیاتی را که قبلاً در دوران تحصیل خود با آنها روبرو نشده بودند حل کنند و دومین تعجب در این بود که چگونه این کودکان خردسال نمره هایی را کسب می کنند که آنها را برای پذیرش در دانشگاه های نخبگان واجد شرایط می کند."
نکته دیگری که کودکان با استعداد در آن سرآمد هستند هوش مکانی یا تفکر در مورد الگوها است. هوش مکانی آزمون خلاقیت و نوآوری است. همانطور که پروفسور استنلی می گوید ، "من فکر می کنم این نوع هوش چیزی است که  در توانایی های انسانی  کمترمورداستفاده قرارمی گیرد." دیوید لوبانوفسکی روانشناس دیگرنیز می افزاید: "كودكانی كه توانایی های زبانی ریاضی یا متوسط ​​دارند و از این هوش فضایی برخوردارند می توانند مهندس ، معمار و جراح فوق العاده ای باشند و با وجود این ،  کمترکسی توجهی  به این هوش یا آن توانایی ها در آزمون های مختلف ورود به مدارس خاص دارد."
بنابراین چگونه این  پیشروان جامعه ی آینده را تشویق کنیم؟
معمولاً این  دسته کودکان تحت سیستم آموزشی کنونی ( درجوامعی ) ... بدون مراقبت و اهتمام کافی رها می شوند و رشد سریع شان متوقف می شود زیرا سیستم فعلی  بیشتربر روی کودکانی تمرکز دارد که درسطوح یادگیری پیوستن به هم کلاسی هایشان  با دشواری روبرو هستند  
بیشتر والدین  براین موضوع  که آیا فرزندشان برخی از نشانه های نبوغ را نشان می دهد یا خیرتمرکز می کنند !  و شاید بسیاری از اوقات والدین سعی می کنند این موضوع  نبوغ را بی اساس فرض کنند. این روش بدون شک ، نه تنها برای کودکان با استعداد ، بلکه برای همه کودکان اشتباه است؟  به عنوان یک گزینه ، برنامه پروفسور استنلی توصیه می کند که به کودکان تیزهوش فرصت داده شود تا مسیرهای پیشرفته را برای تعیین سطح توانمندی و آینده خود در دانشگاه بررسی و مطالعه کنند و حتی اگر توانایی انجام این کار را دارند ، برخی از مراحل آموزشی را نیز به طور کامل پشت سر بگذارند. به گفته دکتر لوبینسکی: "این کودکان به چیز خاصی احتیاج ندارند ، آنها فقط باید به سطوح  فرصت های قابل دسترس  ازسوی بزرگترها برسند." با توجه به توصیه های زیر:
 -کودکان در معرض تجربیات و آزمایش های مختلف بدون خطر قرار بگیرند( زیر نظر مربیان)
-وقتی کودکی در موردی استعداد یا مهارت نشان داد ، به او فرصت دهید تا آن را پرورش ورشد دهد.
- از نیازهای عقلانی وعاطفی آنها حمایت کنید.
- با ستایش از" تلاش ها" ، نه توانایی ها ، به کودکان کمک کنید تا یک ذهنیت  جهت گرفته بسوی بلوغ  ذهنی را در پیش بگیرند.
- از آنها بخواهید که  ریسک ها فکری  هوشمند هدفمند را بپذیرند و از شکست نهراسند  و توان غربالگری مسائل را در آنها تقویت نموده وتشویق کنید تا از اشتباهات و تجارب درس بگیرند.
- مراقب باشید همیشه آنها را با استعداد توصیف نکنید ، زیرا این ممکن است یک بار روانی را برای آنها ایجاد کند.
- برای تأمین نیازهایشان با معلمان ومربیان  شان  کار کنید.کودکان با استعداد اغلب به یک برنامه درسی ومشاوره ی  نیاز دارند که توانایی های آنها را به چالش بکشد.
- توانایی های مختلف آنها را بموقع وزودهنگام آزمایش کنید ، این روش سطح واقعی ذهن آنها را نشان می دهد و  می تواند برخی از مشکلات آنها را نشان دهد.
در حقیقت ، کودکان با استعداد راه خود را  پیدا کرده و بسمت هدف می روند ، بنابراین این کار را عمدتاً به عهده خودشان بگذارید
./https://bigthink.com/laurie-vazquez/how-to-raise-genius-kids

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *