واقف به خود

للباقی

چنان وجودهای هر کدام از ما چند لایه است که تا دهان نگشاییم هیچ کسی نمی تواند حال ما را درک کند. گاهی وقتی می بینم دوستان و عزیزان و آشنایانم از سر دلسوزی چیزی می گویند که هیچ نسبتی با اتمسفر وجودی من ندارد غصه ام می گیرد که شرمنده محبت شان هستم اما چه کنم که آن ها مو می بینند و ما پیچش مو؛ چرا که هیچ کسی مثل خودمان به خودمان واقف نیست.

للحق   

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *