إِلَهِی أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَیْکَ

للباقی

 

معشوقِ همه چیز تمامت که به قاعده در دلبری و دلبردگی نظیرش نیست، در مقابلت ایستاده ست؛ تو اگر در برابر دیدگانش، بی شرمی کنی و درست آنچه را که او دوست ندارد انجام دهی، توقع داری او با تو چه کند؟! نکند آن خوب روی، روی برگرداند ... .

إِلَهِی أَنَا عَبْدٌ أَتَنَصَّلُ إِلَیْكَ مِمَّا كُنْتُ أُوَاجِهُكَ بِهِ مِنْ قِلَّةِ اسْتِحْیَائِی مِنْ نَظَرِكَ‏

اى خدا منم بنده‏اى كه به عذر خواهى به درگاهت آمده ‏ام از اعمال زشتى كه بواسطه قلت حیا به حضورت و در نظرت بجا آورده ‏ام.

 

"بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ

وگرنه تا به ابد شرمسار خود باشم"

 

للحق

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *