همه با هم

للباقی

روی سخنم با اعضا و جوارح م است؛ با سلول هایم، خونم، رگ ها و شریان هایم، رشته های اعصابم، استخوان هایم، مغزم، قلبم، گوشم، چشمم، دستم، پایم و ... .
ما همه یکی هستیم و "من" را می سازیم؛ همه مخلوقات خداییم؛ خدا تقدیر کرده است که این مجموعه همه با هم رسالت بندگی را بر دوش بکشیم. قرار است همه با هم در مسیر پر فراز و نشیب زندگی، "من" که ودیعه خداست را به کمال برسانیم. حکمت این بوده که همه با هم توشه یک ابدیتِ پر حرکت را فراهم سازیم. مشیت الهی بر این بوده که همه با هم در پهنه وسیع هستی، جاری شویم ... .
اینک باید همه با هم، با خود و خدای خود پیمان ببندیم؛ عهد کنیم که مومنانه و مردانه، با عافیت و سلامت، خستگی ناپذیر و پر نشاط همه با هم بندگی حضرت حق کنیم. 

تا یار که را خواهد و میلش به که باشد...

بعدالتحریر: " یَوْمَ تَشْهَدُ عَلَیْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَیْدِیهِمْ وَأَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا یَعْمَلُونَ " همه اعضا و جوارح ما دارای فهم و شعور اند و از معنا بهره ای دارند. به همین سبب است که می توانند در روز قیامت، شهادت دهند. گاهی در روزمرگی های زندگی، فراموش می کنیم با اعضا و جوارح مان صحبت کنیم... .

للحق

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *