ظلم

یکی از ظلمهایی که در حق مراسم های عزاداری امام حسین شده است، ساختن داستانهایی است که بر طبق آن ورود هر نوع بشری و گاهی حیوانی به این دائم و شرکت در عزاداری مجاز و گاهی مستحب است. انگار هدف فقط شلوغ بودن مراسم است و کیفیت اصلا مهم نیست. انگار امام حسین هیچ دافعه و جاذبه ای ندارد و همه می توانند محب و دوست دار او باشند و او هم محب و دوست دار همه است. در حالیکه بدیهی است که انسان های بدکردار در عمل مخالف امام حسین و مکتب او هستند و قطعا امام حسین از آنها برائت می جوید.

اینگونه است که محفل عزاداری امام حسین محفل انسانهای خوب نیست. هیچ ادابی ندارد ، در حالیکه شما وقتی می خواهی نماز بخوانی باید پاک و مطهر بشوی ، وقتی می خواهی قرآن بخوانی همینطور.

ولی می توانی بی هیچ طهارت ذهن و جسم و عملی بروی عزاداری کنی و بعدش هم هیچ.

شاید نظر من غلط باشد ولی به نظرم این جفاست.

به نظر من یکی از وظایفی که افراد سالم هر هیئت بعهده دارند ، نصب یک پارچه بر سر در هر هیات است که بر روی آن نوشته باشد : ورود کسی که حق الناس به گردنش است ممنوع است.

امام حسین اجازه نداد این افراد در لشگرش بجنگند و راضی نبود که با او باشند چون می دانست این افراد هرجا باشند ، مایه ننگ اون محفل و مکان هستند. لذا قطعا راضی نیست این افراد در هیاتهای عزاداری اش هم باشند.

دیگه بنر ورود دزد و مال مردم خور و رشوه بگیر و کارچاق کن و مزاحم نوامیس، چاقوکش ممنوع

که به نظرم اوجب واجبات است.

در هر صورت باید خط امام حسین و طرفدارانش مشخص باشد. نمی شود همه زیر این پرچم جمع شوند و هرکاری بکنند. بالاخره هر پرچمی عقاید و طرفداران خود را دارد. والا ... .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *